0

ทำร้านอย่างไรให้ดูเป็นมืออาชีพ

ลองดูสิว่า กลุ่มคนแถวนั้นเป็นกลุ่มพนักงานบริษัท กลุ่มคนทำงานโรงงาน กลุ่มนักศึกษา นักเรียน หรือพ่อบ้านแม่บ้าน

ชนิดของกลุ่มคนจะสัมพันธ์กับชนิดสินค้าและราคาที่เราจะขาย เช่น เราคงไม่ขายเสต๊ก, สลัด หรืออาหารสุขภาพในย่านโรงงาน แต่ควรขายของที่กินง่ายๆ อิ่มท้องอย่างข้าวเหนียวหมูทอดไก่ทอดในราคาไม่แพง นอกจากนั้นต้องรู้ว่าเวลาเข้างาน พักเที่ยง เลิกงานคือช่วงเวลาไหน ไม่ใช่ว่ามาเริ่มขายตอนลูกค้าเข้าทำงานไปแล้วแถมเก็บของกลับบ้านก่อนเวลาเลิกงานเสียอีก อย่างนี้ก็เจ๊งเพราะไม่มีคนมาซื้อแน่นอน เรื่องที่จอดรถสำหรับร้านอาหาร ก็อย่าให้ลำบากถึงกับต้องไปจอดไกลเป็นกิโล เพื่อเดินย้อนกลับมาซื้อหากของเราไม่ได้อร่อยระดับแม่ช้อยต้องมารำ ที่สำคัญพยายามเลือกที่ตั้งร้านรับผลิตบูธแสดงสินค้าให้ดูเด่นเห็นแต่ไกล อยู่ด้านหน้าๆ  ไว้ก่อน ไม่ใช่ไปแอบซุกอยู่แถวหลังๆ ถูกร้านอื่นบังหรือมีเสามีป้ายห้อยบดบังจนลูกค้านึกว่ากำลังถูกชวนเล่นซ่อนหาหรือโป้งแปะ

Business

 

ข้อสี่จัดหน้าร้าน+ตกแต่งร้านให้สะอาด น่าเข้าดูเป็นมืออาชีพ

  • หลายร้านตกม้าตายตั้งแต่ข้อนี้ คุณคงไม่ต้องไปเข้าคอร์สการจัดวางผังร้านค้าหรอกนะ เพียงแค่หมั่นสังเกตและ “จดจำ”จำไมได้ ให้จด หรือวาดรูปหน้าตาร้านอาหารประเภทเดียวกันที่เขาขายดีเอามาจัดร้านของเราบ้าง

การเลียนแบบไม่ใช่เรื่องเสียหาย จากนั้นค่อยพัฒนาไปเรื่อยๆ  ร้านขายข้าวมันไก่หากมองไปไม่เห็นมีไก่สักตัวแขวนอยู่ในตู้ ร้านก๋วยเตี๋ยวตู้โล่งๆ มีเส้นก๋วยเตี๋ยวสองสามห่อวางแหมะคู่กับลูกชิ้นหรอมแหรม หรือร้านอาหารตามสั่งมีผักเหี่ยวๆ กับไข่สามสี่ฟองวางดูน่าอนาถแท้  ใครจะอยากเข้าไปกิน! ต้องวางของให้ดูแน่นๆ เยอะๆ เอาไว้ก่อน เรื่องอื่นไว้ว่ากันทีหลัง!

การโฆษณาประชาสัมพันธ์สำหรับร้านอาหารขนาดเล็

  • จะให้กินฟรีวันเปิดร้าน ซื้อ 10 แถม 1 อะไรก็ว่ากันไป อย่าพยายามสร้างศัตรูแม้จะเป็นร้านคู่แข่ง เพราะเรามาขายของไม่ได้มาหาเรื่องกับใคร ยิ้มแย้มแจ่มใสช่างพูดช่างคุย คติคนจีนเขาว่า “ยิ้มไม่เป็น…อย่าคิดเปิดร้านขายของ” ดังนั้น ยิ้มเข้าไว้เถอะไม่เสียสตางค์มีแต่ได้สตางค์..เชื่อสิ

meaw

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *